ฝา กไว้ให้คิ ด เ รื่ อ งเล่าของดอกไม้

ฝา กไว้ให้คิ ด เ รื่ อ งเล่าของดอกไม้

นานมาแล้วดอกไม้และใบไม้ยังไม่ได้รวมอยู่บนต้นเดียวกันอย่างทุกวันนี้ มันต่างแยกกันอยู่อีกทั้งเหล่าใบไม้ก็ไม่ได้มีแต่สีเขียวหากแต่มีหลากหลายสีสันงดงามนัก แต่ดอกไม้กลับมีเพียงสีขาวเท่านั้น ใบไม้รวมอยู่กับห มู ่ใบไม้ด้วยกันมีแต่ความร่าเริง มีนิ สั ยรักสนุก ต่างจากดอกไม้ที่อยู่อย่างเงียบเหงาเดียวดายแม้จะอยู่ร่วมกันกับห มู ่ดอกไม้ก็ตามแต่ดอกไม้แต่ละดอกต่างมีความคิดเเละความฝันเป็นของตัวเอง เธอเฝ้ารอบางสิ่งบางอย่างที่เธอเองก็ไม่รู้ว่ามันคืออะไร บ่อยครั้งที่เธอมองไปที่ใบไม้แล้วนึกอย า กเป็นส่วนหนึ่งของสีสันสวยงามนั้นบ้าง แต่ดอกไม้ดอกเล็กและเสียงเบาเกินกว่าที่จะเรียกใบไม้ให้หันมาได้

กระทั่งวันหนึ่ง ใบไม้เกิດเ บื่ อสีสันของตัวเอง พลันสายตาเหลือบไปเห็นดอกไม้สีขาวบริสุทธิ์ดอกหนึ่งเข้า ใบไม้ไม่รู้จักสีขาวมาก่อน เพราะใบไม้ต่างก็มีสีสันทุกใบ ใบไม้เกิດความหลงไหลดอกไม้ทันที ใบไม้จึงเข้าไปถามดอกไม้ว่า เธอช่างมีสีขาวที่สวยเหลือเกิน แต่ทำไมเธอจึงดูเงียบเหงาแบ บนี้ล่ะ ดอกไม้ตอบว่า สีขาวซีดอ ย่า ง นี้หรือสวย ฉันอย า กจะมีสีสันอย่างเธอบ้างจัง คงจะมีชีวิตชีวาขึ้นมาก

ใบไม้จึงบอกว่า มาซิดอกไม้ฉันช่วยเธอได้นะ ถ้าเพียงเธอมาอยู่กับฉัน ฉันจะทำให้เธอมีชีวิตชีวาขึ้นเอง ดอกไม้รีบตอบตกลงทันที เมื่อดอกไม้ไปอยู่กับใบไม้ก็ให้การดูแลเธออย่างดี ทุกสิ่งทุกอย่างที่เขาทำเพื่อเธอ ถ่ายทอดออกมาเป็นสีสันสวยงามให้กับดอกไม้

แล้ววันหนึ่งเมื่อดอกไม้น้อยมองลงไปในลำธารเธอก็เห็นเงาตัวเองเป็นดอกไม้ที่มีสีสวย แต่เมื่อหันไปมองใบไม้เขากลับกลายเป็นสีเขียวที่ดูอบอุ่น ดอกไม้จึงถามว่า

ใบไม้ นี่ฉันແย่งสีสันในชีวิตเธอมารึเปล่านะ ใบไม้ยิ้มแล้วตอบกลับมาว่า ไม่หรอกทุกวันนี้เธอคือสีสันในชีวิตของฉัน ฉันไม่ต้องการสีสันอะไรอีกแล้ว ฉันสบายใจที่เห็นเธอมีความสุข

จากนั้นมาดอกไม้และใบไม้ได้อยู่ร่วมกันเป็นต้นไม้ที่อบอุ่นบนรากของความรักที่หยั่งลึกลงไปในผืนดินของหัวใจ ด้วยเหตุนี้ใบไม้จึงมีสีเขียว ที่มองแล้วรู้สึกสบายตา ส่วนดอกไม้สีขาว แสดงถึงความบริสุทธิ์อ่อนหวานละมุนละไมนั้นดอกไม้คงไม่อย า กให้ความรู้สึกเหล่านี้หายไป จึงยังคงมีดอกไม้สีขาวให้เราเห็นมาจนทุกวันนี้